Chociaż nie lubię, kiedy nie wszystko dopięte jest na ostatni guzik, a w tym wypadku tak właśnie jest, bo wciąż czekam na kolejne dostawy asortymentu, to mimo wszystko z radością chwalę się, że mój sklep został dziś oficjalnie otwarty.
Niniejszym zachęcam do odwiedzin i śledzenia sklepowego bloga – jeszcze w grudniu powinny pojawić się ciekawe nowości, m.in. cudne termosy i polaroidowe magnesy na lodówkę. A jeśli, teraz lub w przyszłości, znajdziecie w Oh deer! również coś dla siebie, będzie mi niezmiernie miło, jeśli wspomnicie o tym na swoich blogach.

Rzutem na taśmę, na niecałą godzinę przed zakończeniem wyzwania, wrzucam wczorajszy scrap do piaskownicowego liftu:

Jak na złość cały dzień ciemność za oknem; trochę żal scrapa, na którym katastrofalnie odbił się brak światła. Namiocie bezcieniowy, your time has come.

Muszę natomiast dodać, że powrót do cięcia i klejenia sprawił mi wielką (potęgowaną świadomością, że powinnam w tym czasie raczej certolić się z magisterką, szlifować sklep przed otwarciem lub chociaż uporać się ze stertami brudnych ubrań i naczyń) frajdę.

Ostatnia porcja zdjęć: Tibidabo, czyli moje ulubione miejsce w Barcelonie.
Przyjemnością jest sama podróż tam (Tramvia Blau + kolejka linowa), a czym wyżej, tym piękniej.

Oookej! Decydując się na otworzenie sklepu wiedziałam, że łatwo nie będzie. Problemy ze stworzeniem strony, z księgowością, magazynem – z tym się liczyłam. W najczarniejszych snach nie przypuszczałam jednak, że samo zamówienie towaru każdorazowo wiązać się będzie z wymianą dziesiątek maili i tygodniami oczekiwania.

Tym bardziej więc ucieszyła mnie dziś pierwsza mała przesyłka:

A jeszcze:

(Fotogra w Art-Piaskownicy)

Czy wahałam się choć chwilę, kupując te buty? Nie. Czy w nich chodzę? Nie.